Η ιστορική αυτή μέρα ανακαλεί στην μνήμη μας την εποποιία των απλών ανθρώπων που ποτισμένοι με υψηλές αξίες έκαναν την έκπληξη -ακόμη και στην τότε Ελληνική κυβέρνηση οποία ετοιμαζόταν για τους Βαλκανικούς πολέμους- και επαναστάτησαν, προκειμένου να αποτινάξουν τον Οθωμανικό ζυγό.

Το νέο της αυτόνομης απελευθέρωσης της Ικαρίας, ανήμερα της Αγίας Μαρίνας του 1912, διαδόθηκε από τα κύματα τού Ικαρίου Πελάγους σε όλα τα εναπομείναντα υπόδουλα μέρη, σαν σύνθημα ενός τελικού ξεσηκωμού. Οι Ικαριώτες, μετά από διάφορες επικίνδυνες αψιμαχίες, είχαν αφοπλίσει και συλλάβει όλους τους Τούρκους του νησιού, οι οποίοι κατέληξαν να φύγουν ζωντανοί από την Ικαρία για την Τουρκία.

Στις 17 Ιουλίου 1912, προς γενική, κυριολεκτικά οικουμενική, έκπληξη για το ικαριακό τόλμημα, η επανάσταση της Ικαρίας κατά των Τούρκων στέφθηκε με επιτυχία και ως τέτοιο ιστορικό γεγονός γιορτάζεται κάθε χρόνο. Ο απελευθερωτικός αγώνας της Ικαρίας μπορεί να θυμίζει, αλλά δεν είναι όμοιος με αντίστοιχες προσπάθειες απελευθέρωσης άλλων τοπικών Ελληνικών τμημάτων. Η Ικαρία δεν απελευθερώθηκε με τη βοήθεια άλλων, αλλά μονάχη της και αυτό το γεγονός από μόνο του δίνει άλλη διάσταση στην Ικαριακή Επανάσταση. Ήταν, πράγματι, μία απρόσμενη και απρογραμμάτιστη (από πλευράς Ελλάδας) προσπάθεια αποτίναξης του Τουρκικού ζυγού, η οποία είχε όμως σαν αποτέλεσμα την εγκαθίδρυση μες στο κέντρο τού Αιγαίου που έβραζε γεωπολιτικά, μίας πλήρους αυτόνομης κι οργανωμένης Ελευθέρας Πολιτείας Ικαρίας, επί 110 ημέρες, μέχρι και την επίσημη ενσωμάτωση της με την Ελλάδα, στις 4 Νοεμβρίου 1912.

Ετσι, το Ικαριακό αυτό κατόρθωμα, έστω και για λίγο, έφερε την Ικαρία στο επίκεντρο του παγκόσμιου ενδιαφέροντος και θαυμασμού. Ας ευχηθούμε και η τωρινή Ικαριά να επαληθεύσει τον επίλογο του, τότε εθνικού της ύμνου:

«Είσαι αθάνατη, ναι Ικαρία.
Και στεφάνια σου πρέπουν πολλά».

Ο Πρόεδρος της ΠΕΔ Βορείου Αιγαίου

Στρατής Κύτελης

Δήμαρχος Μυτιλήνης